BACKSTAGE // Marco’s voorbereiding

Practise what you preach. Ook ik sta nog steeds op het podium. Niet als acteur, maar als motivational speaker. Dat is een stoere term voor een spreker die een inhoudelijk verhaal komt vertellen – een talk – over een bepaald onderwerp. Zo ook volgende week. Ik ga een een talk houden voor HKU Talk: Futurefest X Habitat for Humanity over je thuis voelen op het podium. Ik neem jullie mee in hoe ik mij voorbereid op een evenement als dit.

Hoi

MATCHMAKING IN PROGRESS

Voordat ik ja zeg op een opdracht als deze vraag ik de organisatie eerst naar hun verwachtingen. Ook wil ik weten wie is uitgenodigd, welk publiek ze verwachten en waarom. Op basis hiervan kan ik beslissen of we elkaars tijd niet gaan verdoen en of er een match is. In ons geval is er een match!

WAT WIL MIJN PUBLIEK

Ik wil graag weten wie er in de zaal zit en waar ze voor komen. Hebben ze veel of weinig kennis over het onderwerp, zijn het mensen die op gratis drank afkomen of vakidioten die iets nieuws willen leren? Bij dit evenement zitten er vooral studenten en young professionals in de zaal (dit weet ik omdat ik op Facebook de genodigde lijst heb bekeken). Allemaal hebben ze kennis van het onderwerp en willen ze iets bijleren/ nieuws horen.

WAT WIL IK

Naast die ander, heb ik ook iets te willen. Dat kan een dikke vette cheque zijn, een interessant netwerk, of wellicht zelfs wel een bijdrage aan een betere wereld. Alleen jij kan dit voor jezelf bepalen. Net zoals ik dat ook heb gedaan.

DOELBEPALING

Aan de hand van bovenstaand formuleer ik het doel van mijn talk. Geen doel? Dan ook talk. Als ik namelijk een helder doel heb staat 50% van mijn talk al. In mijn geval is het doel mijn publiek meenemen in de wondere wereld van spreken in het openbaar, zodat ook zij zich thuis gaan voelen op het podium.

INHOUD

Ik ga nu aan de hand van storytelltechnieken aan de slag met structuur, kern, anekdotes en meer. Ik ga mijn verhaal uitschrijven, zoals ik de inhoudsopgave van een boek zou schrijven.

VORM

Pas nu ga ik nadenken over vorm. En dan bedoel ik wat ik aantrek, of ik visuele hulpmiddelen ga gebruiken, zo ja, welke plaatjes bij mijn verhaal passen en vanuit welke invalshoek ik de inhoud ga brengen. Ik heb besloten om zonder visuele hulpmiddelen te gaan spreken, simpelweg omdat de inhoud belangrijker is dan wat er op de achtergrond te zien is.

OEFENEN, MINSTENS 10X

En dan ga ik oefenen. Minstens 10x. Voor de spiegel, mezelf opnemen, terugluisteren en nog eens oefenen. Ik merk dan namelijk dat zich een vloeiend verhaal begint te vormen. Ik ontdek waar ik schrijftaal met spreektaal heb verwisseld. Ik ontdekt waar ik niet te lang moet blijven hangen en waar ik juist moet gaan uitbreiden. En ik ontdek vooral, waar ik moet gaan schrappen.

Dit alles gebeurt in een paar weken tijd. Net zoals met het leren van een script, of het maken van een examen. Je begint nooit op de laatste dag. Ook ga je nooit alles in 1x doen. Rustig aan. Je hebt namelijk een cadeautje weg te geven. Net zoals ik volgende week een cadeautje heb weg te geven. Ik mag namelijk een zaal met studenten meenemen in de wereld van spreken in het openbaar en hoe ik me daar zo in thuis voel. Want dat is mijn doel: mijn publiek meenemen in de wondere wereld van spreken in het openbaar, zodat ook zij zich thuis gaan voelen op het podium.